Dag 6 : Elne – natuurreservaat monding van Le Tech

Donderdag 3 april 2008: Elne, Réserve Naturelle du Mas Larrieu
09:00 uur : ontbijt

we beleven hier dus een echte tramontane, de noordwestenwind die zeven dagen aanhoudt; ook vannacht bleef de wind te keer gaan en de hele dag was het ook van hetzelfde; vanmorgen bleven we in Elne rondwandelen en de laatste inkopen doen (picknick en wat proviand voor het treinavontuur van morgen); ook in de benedenstad zijn heel wat restanten van de oude stad nog zichtbaar: poorten en vestingmuren;

in het Office du Tourisme doen we nog wat ideeën op, maar er rijdt geen bus meer naar St-Cyprien Plage, dus zullen we er zelf moeten naar toe wandelen; maar eerst doen we nog wat krachten op: we nemen een zonnebad op het pleintje voor onze kamer (Place du Colonel Charles Roger), lezen een boekje en houden een picknick op de kamer, anders waait alles gewoon weg…

na de picknick vertrekken we rond halftwee op wandeling; we zoeken de Cami de Santa Eugènia op en passeren algauw langs de ruïne van het kapelletje Santa Eugènia de Tresmals; we proberen verder een weg langs de rivier Le Tech te volgen, maar lopen ons vast tussen paardenweiden; en met paarden heb ik geen al te goeie ervaringen, dus rechtsomkeer om via een omweggetje weer langs die paarden te passeren;

even verder vliegt op 5 m afstand een kiekendief op, die wellicht ergens tegenaan is gevlogen; hij landt wat verder in het hoge gras, waar we alleen zijn scherpe blik kunnen zien; we laten hem met rust en eten wat verder ons appeltje voor de dorst; ondertussen lopen we weer langs de rivier en bereiken algauw de ingang van het natuurreservaat Réserve Naturelle du Mas Larrieu aan de monding van Le Tech, ook Bocal del Tec genoemd;

we wandelen in het stukje reservaat op de linkeroever afwisselend door een stuk prairie, rietvlaktes, boom- en duinstroken; naast de speciale vegetatie ontdekken we ook plots een paar vlindersoorten; maar… vorige week zijn we hier ook al voorbij gewandeld en toen merkten we een paar nudisten op… die liggen hier ook weer verspreid in de duinen en er flaneren heel wat mannen op de paden in de duinen; alleen mannen zijn we tegengekomen, zodat ma toch eventjes ongerust werd;

geen nood, de zee is nabij en pa kan het niet laten, nee, nee, niet zwemmen maar pootje baden in het frisse zeewater; toch bleek het niet zo aangenaam daar de felle wind het zand opzwiepte en tegen hoge snelheid op de huid afvuurde; zandstralen, da’s het woord; gelukkig heb ik een prima zonnebril op de neus staan, die mijn ogen tegen het geweld van de zandkorrels beschermt;

de zon verdwijnt af en toe achter een witte wolk, maar het blijft warmer weer aan de kust dan vorige zaterdag; wat enkele dagen zon hier kan doen! we besluiten dezelfde terugweg als vorige zaterdag te nemen, via het gehucht Latour-Bas-Elne en de Cami de Palol;

iets over zessen bereiken we de bovenstad van Elne, genietend van de avondzon, die straks ondergaat ten westen van de Pic Canigou; ben dus na de eigenlijke wandeling tevergeefs nog eens naar het station gewandeld; daar ging aan de deur geen uurrooster voor de treinen van morgen uit; einde van de treinstaking; als dat maar waar is!?

avondeten: Pan Con Tomate, Magret de Canard aux poivre vert ou au miel, crême catalane, rode wijn Dame d’Elne Côte du Roussillon, 2 deca’s

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s